As we remember HM Queen Sirikit, The Queen Mother, we would like to share with you a poem written by the father of one of our teachers. The poem is composed by Khun Prakaisuk Vajrapana

โอ้พระแม่ เสด็จสวรรค์ ครรไลแล้ว 
ดั่งดวงแก้ว มืดดับ ลับเลือนหาย 
รอยแย้มสรวล อิ่มใจราษฎร์ ต้องคลาดคลาย 
เหมือนขาดสาย ฝนพร่างพรำ ที่ฉ่ำทรวง 
24 ตุลา มหาวิปโยค 
ไทยทั่วโลก โศกศัลย์ พระพันปีหลวง 
น้อมรำลึก พระกรณียกิจล้น ท้นทั้งปวง 
ส่งเสด็จ สู่แดนสรวง สัมปรายภพเทอญ

ข้าพระพุทธเจ้า คณะผู้บริหาร ครู พนักงาน ผู้ปกครอง นักเรียน

โรงเรียนบางกอกพัฒนา และมูลนิธิโรงเรียนบางกอกพัฒนา 

Oh, our beloved Queen ascends the sky,
A jewel’s light fades, vanishing on high;
Her gentle smile that blessed each humble heart,
Is lost—like rain that soothed now torn apart.
October twenty-fourth, a mournful day,
All Thais, worldwide, in grief and tears did pray;
We bow, recalling deeds of boundless grace,
Farewell, Queen Sirikit, to Heaven’s sacred place.